Anlamlarını yitiren günlerden de olsa ya da bir anlam ifade etmeyen günler gibi algılansa da, okullarda edebiyat kollarının yüzeysel ve anlamsız kutlamalarıyla geçiştirilen bir gün de olsa aslında önemli bir gün; 27 MART DÜNYA TİYATROLAR GÜNÜ… Önemi bir sanat dalının günü olması elbette. Bu sanat günü öyle bir gün ki, başka sanat dallarının buna benzer günleri yok. ‘Dünya Resim Günü’, ‘Dünya Sinema Günü’ vs. vs… Bunlar, böyle kutlamalar yok.
Gün’ün anlamı anlaşılmasa da, önemi bilinmese de Tiyatrolar, sanatçılar, tiyatro severler bu önemi biliyorlar. Tiyatrolar, ödenekli ya da özel olsun bu günde -hatta bu bir hafta- perdelerini ücretsiz açıyorlar seyircilerine, bu günde değişik organizasyonlar yapıyorlar. Bu tip şeyleri hangi sanat dalı yapıyor ya da yapar? Sinema mı? Sinema öyle bir sanat dalı ki, endüstrileşmiş artık… Sanattan daha çok amacı ve konusu para oldu artık… Farz edelim ki, Dünya sinemalar Günü olsun, hangi sinema salonlarını ücretsiz seyircisine açar? Tiyatro burada ayrışıyor işte… Tiyatronun amacı daha da belirginleşiyor.
             Tüm tiyatrocuların, tiyatro ile uğraşanların, sanatçıların, yönetmenlerin, oyun yazarlarının, ses - dekor teknisyenlerinin, suflörlerin, makyözlerin kısacası tiyatroda ön planda ve arka planda çalışanların gününü, bayramını grubumuz adına kutluyorum. Umut ediyorum ki; tiyatroya gereken önemi ve değeri millet olarak verir, tüketim çağında tükettiğimiz ve yozlaştırdığımız onca değer arasından “tiyatro”yu çekip alırız. Bu bağlamda RAPTİYE TİYATROSU, amatör de olsa tiyatro adına bir şeyleri gerçekleştirdiğini düşünüyor. Çalışmalarına bu bilinçle ve bu hedefle devam ediyor… İnsanları tiyatroya RAPTİYElemeye çalışarak tiyatroya kendi çapında katkı sağladığını düşünüyor…
İnsan yaşaya geldiği süreçte her zaman sanat ile iç içe olmuş, hayatı(nı), yaşamayı, korkularını, sevinçlerini, hayallerini, hezeyanlarını, savaşlarını, düşüncelerini sanat ile anlatmak yoluna gitmiş, sanatı sürekli kullanarak, onu bir rahatlama, bir terapi ve bir sosyal dışavurum olarak yorumlamıştır.
Tiyatro, insani etkileşimi yoğun olan bir sanat… Tiyatronun olmazsa olmazlarında birisi SEYİRCİ… Belki de tek bir sanat dalı bu anlamda. Yedinci sanat, müzik, heykel, resim, aklınıza gelebilecek sanat dalları seyircisi olmadan da hatta seyirciye gerek duyulmadan yapılan sanatlar. Bu anlamda tiyatroyu burada ayırmak gerekiyor. Tiyatronun kurucu unsuru, olmazsa olmaz unsurlarından birisi seyirci, insan. Seyircisiz bir tiyatro ol(a)mayacağı, tiyatronun diğer sanatlardan farkının altını çiziyor aslında. İşte buradan yola çıkarak tiyatronun insancıl, insana değer veren bir yanı olduğunu düşünebiliriz.
Tiyatronun bu özelliklerini dillendirmekle diğer sanat dallarının böyle olmadıkları kanısına varmak doğru bir yaklaşım olmamakla birlikte, şunu söylemek daha doğru olacaktır: Tiyatro daha yakın insani değerlere ve bu değerleri daha fazla önemsiyor…
Anlamlarını yitiren günlerden de olsa ya da bir anlam ifade etmeyen günler gibi algılansa da, okullarda edebiyat kollarının yüzeysel ve anlamsız kutlamalarıyla geçiştirilen bir gün de olsa aslında önemli bir gün; 27 MART DÜNYA TİYATROLAR GÜNÜ… Önemi bir sanat dalının günü olması elbette. Bu sanat günü öyle bir gün ki, başka sanat dallarının buna benzer günleri yok. ‘Dünya Resim Günü’, ‘Dünya Sinema Günü’ vs. vs… Bunlar, böyle kutlamalar yok.
Gün’ün anlamı anlaşılmasa da, önemi bilinmese de Tiyatrolar, sanatçılar, tiyatro severler bu önemi biliyorlar. Tiyatrolar, ödenekli ya da özel olsun bu günde -hatta bu bir hafta- perdelerini ücretsiz açıyorlar seyircilerine, bu günde değişik organizasyonlar yapıyorlar. Bu tip şeyleri hangi sanat dalı yapıyor ya da yapar? Sinema mı? Sinema öyle bir sanat dalı ki, endüstrileşmiş artık… Sanattan daha çok amacı ve konusu para oldu artık… Farz edelim ki, Dünya sinemalar Günü olsun, hangi sinema salonlarını ücretsiz seyircisine açar? Tiyatro burada ayrışıyor işte… Tiyatronun amacı daha da belirginleşiyor.
             Tüm tiyatrocuların, tiyatro ile uğraşanların, sanatçıların, yönetmenlerin, oyun yazarlarının, ses - dekor teknisyenlerinin, suflörlerin, makyözlerin kısacası tiyatroda ön planda ve arka planda çalışanların gününü, bayramını grubumuz adına kutluyorum. Umut ediyorum ki; tiyatroya gereken önemi ve değeri millet olarak verir, tüketim çağında tükettiğimiz ve yozlaştırdığımız onca değer arasından “tiyatro”yu çekip alırız.