Kanrevan bir masal geriye kalan

Kanrevan içinde kalmış bir masal geriye bizden arta kalan..

Bakla falı gibi etekliğime serip baktığımda o kapkara taneciklere, ki hepsi gözyaşlarıyla filizlenmiş, o taneciklerin arasındaki minik şeffaf taşlara, ki sonradan öğrendim yenirse zehirlermiş, kötüye, pise, çirkine dair ne varsa hepsi bizim için söylenmiş seçilmiş, yan yana dizilmiş.. Sevgi zannettiğimiz, aşka atfettiğimiz herşey, kocaman bir hiçbirşeymiş..

Uzun bir zaman dilimiydi bu yaşta bize ayrılan. Bir masal sanmıştık değil mi hikayeyi, bizi anlatan. Kum saatinin o ince belli kıvrımından tepe taklak aşağı akan incecik kum taneleri gibi, sürekli bitimsiz bir boşluğa akıyordu kimliklerimiz, ne kendimiz olabiliyorduk, ne de biz.

Bir kavga, bir ülkü olabilirdik, pekala. Benliklerimizi yoketmeye ömrünü adamış iki savaş kahramanı olabilirdik. Özgürlük şarkılarımız olabilirdi bizim de, her pazartesi gün başlarken söylenen, ve her cuma akşamı, haftayı sonuna eklemenin şevkiyle yinelenen.

Kalleşliğinin bittiği noktada astarı göründü yüzünün. Artık tamı tamına sendin. O hep ince ince dikiş aralarından süzülen, hep görmezden geldiğim, aslında hep "öyle bir şey yok" deyip inkar ettiğim kötülük, küfür çıktı ortaya. Artık özgürce vurup, kırıp, parçalayabilirdin herşeyi nasılsa.. Öyle de oldu..

Sonra geri dönüp yine inkar ettin saçtığın her jiletli sözü.. Kabul edilebilir gibi değillerdi, sonuna kadar inkar edecektin o yüzden bütün yaptıklarını. Beni inandıramadın, çünkü boştu köyümüz, bomboştu arazimiz. Sadece ben duydum ben gördüm içindeki canavarı. Başkalarına anlattın bu yüzden.. Söylediklerin seni bile ağlatıyordu artık, ağlamana sebep benmişim gibi gösteriyordun.

Bir sabah geldi, utandım, o kadar utandım ki senle geçirdiğim zamandan, sana adanan, senin için yapılan herşeyden, bir anne gibi üzerine titrememden, kol kanat gerip kırılmayasın diye sustuğum anlardan, bu kadar büyük acı vereni gerçekten çok sever insan sanıp aldanmaktan, en sonunda vazgeçip varolduğunu sandığım bizden, bütün yaptıklarını yüzüne dökerken senden işittiklerimden..

Ve seni sevdiğimi söylediğimden.. Utandım.

Sonra, bir masala başlar gibi başlayan her hikayeden gerçeğe düştüm insanı kalmamış bir dünyaya, kendim için yarattığım cennetten. Ve dizlerim kanarken başımı kaldırıp baktım, ağır ağır açılıyordu gökyüzü. Bütün o altın merdivenler silindi, bal dökülen şelaleler kurudu gitti..

O kadar yorgundum ki, soramadım, sorgulayamadım niçinini, hesabını sormadım hiçbirşeyin.. Bıraktım rüzgara, gitti.. Son dedim, masal bitti.

Ne bir dost, ne artık görüşülmeyen ve anılmayan bir arkadaş, ne bir tanıdık uzaktan, ne de iyi kötü anımsanan bir sevgili. Sadece bir yabancısın şimdi..

Benzer Konular
	Konu Başlığı	Başlatan	Yanıtlar	Görüntülenme	Son Mesaj
	Beş bin yıllık masal MARDİN Yörelerimiz	İştip	0	40	22 Haziran 2008, 08:43:34 Gönderen: İştip
	Ondan geriye kalanlar Tarih Hakkında Herşey	sakasa	0	40	27 Temmuz 2008, 22:14:33 Gönderen: sakasa
	Erkekler Ağlamaz - Bana Bir Masal Anlat Baba Genel Videolar	Kızıl GONCA	0	13	05 Eylül 2008, 22:08:01 Gönderen: Kızıl GONCA
	Göz görünce bir kez geriye ne kalır? Serbest Kürsü	нαzαη	1	22	28 Kasım 2008, 15:18:38 Gönderen: Etkisiz Eleman
	Say ki bu kız gitti, ve masal bitti Serbest Kürsü	Gökkuşağı	0	20	14 Eylül 2008, 02:51:35 Gönderen: Gökkuşağı
	Masal Nedir, Masal Hakkında Türkçe, Türk Dili ve Edebiyat	Kızıl GONCA	0	15	27 Eylül 2008, 01:36:09 Gönderen: Kızıl GONCA
	Sen gittin ben bittim.. Masal bitti.. Serbest Kürsü	Gökkuşağı	0	17	06 Ekim 2008, 01:03:48 Gönderen: Gökkuşağı
	Aşk Bitti Geriye Ne Kaldı Şimdi Serbest Kürsü	Gökkuşağı	0	9	29 Ekim 2008, 13:24:17 Gönderen: Gökkuşağı