Şehir ve Ben - Kendi Cümlemin Noktası

Sabah mahmurluğu ile işyerinde, camdan dışarı baktım.
Yüzlerce arabanın harıl gürül çalıştığı, birbirini solladığı yada sağladığı,
insanların telaşla koştura koştura bir yerlere yetişmeye çalıştığı,
tamamen betonarme, sentetik, sevimsiz, zavallı küçük bir kareden başka bişey kalmamış dışarıda..!

Üç dakika önce yürüyerek geçtiğim yolda bıraktığım koku bile henüz ortadan kaybolmamıştı üstelik.

Niye anlattım ki tüm bunları ?

Yolda giderken, bir mart sabahında zavallı kuşlar gördüm. Boz mu, gri mi bir gök tarlasında uçarken onlar, insanları gördüm sonra. Renklerini çözemediğim bir sürü insan. Yürüyorlardı, duruyorlardı, koşuyorlardı, oturuyorlardı. Kimileri itiş tıkış bindikleri otobüslerde bir o yana bir bu yana sallanıyor, kimileri sabah mahmurluğunda uyudu uyuyacak duraklarda.

Ben nerdeyim, nasılım ?
Ekranda bir aşağı bir yukarı zikzaklar çizen açık yeşil bir çizgi yığını ve sürekli bir “dııt, dııt” sesi. Bunun bir sonraki adımının düz bir çizgi ve hiç sonu gelmeyen bir elektronik ses olduğunu söylüyorlar. Makine kapatılana kadar…

Yaşamak isterdim. Yaşamayı bilmek, yaşayabilmek, bir adım öncesinden, bir adım sonrasına atlamadan, sadece bu anın farkında olarak yaşamayı bilmek isterdim.
İçerisinde nice "BEN" dolu anılar bırakmak isterdim beynimin içerilerinde. Sorusu sorulmayacak, cevabı istenmeyecek anılar, hesabı peşin kesilmiş. Mümkün müdür acaba, sual'i olmayan cevaplar biriktirerek ceplerime, cevaplarıma aradığım sualleri bulabilmek? Öyle bir anda düşünmüştüm işte!

Zavallı kuşlar, beni gördüler sonra. Biri baktı yüreğimin en içine.

Dedi:
-Sen bir zavallısın !

Başımı önüme eğdim ve gittim…

Gitmeyi istediğim zamanlar çok olmuştur, bir bilet bir pantolon bir tişört, yabancı bir ülke yabancı bir şehir, ama eski bir şehir, aklımda hemen oraya git diyor, bir bilet bir pantolon bir tişört ve eski bir şehir, tamamen yabancıların yaşadığı, git ve bir süre kal diyor aklım. Döndüğümde bıraktığım şehir beni bekliyor olacak ve ben onda görmediğim çok şeyi bulacağım.

Yabancı bir ülke, yabancı bir şehir
Sen aynı sen olduktan sonra
geri dönüşünde aynı olur
Bazen başımızı önümüze eğip, az öteye gitmeyi de bilmeliyiz
Çok uzaklara bakmaya gerek yok gibi

Diyor, sema'da dönen bir kuş'un nidası...

Beni koyup koyup gitme, n'olursun
Durduğun yerde dur
Kendini martılarla bir tutma
Senin kanatların yok
Düşersin yorulursun
Beni koyup gitme, n'olursun

Diye bir ses geliyor sonra, gri şehrimin kaldırımlarından...

Sonrası mı? Yine kendimce...!

Akşam'ın mahmurluğu ile işyerinde, camdan dışarı baktım.
Yüzlerce arabanın harıl gürül çalıştığı, birbirini solladığı yada sağladığı,
insanların telaşla koştura koştura bir yerlere yetişmeye çalıştığı,
tamamen betonarme, sentetik, sevimsiz, zavallı küçük bir kareden başka bişey kalmamış dışarıda..!

Sabah yürüyerek geçtiğim yolda bıraktığım koku bile henüz ortadan kaybolmamıştı üstelik.

Niye mi anlattım tüm bunları?

Başka bir sesin cümlesinde virgül olmak yerine, kendi cümlemin noktası olduğum için...

Benzer Konular
	Konu Başlığı	Başlatan	Yanıtlar	Görüntülenme	Son Mesaj
	Püf Noktası Bunları Biliyor Musunuz? - Bilelim Öğrenelim « 1 2 »	Pepsi	15	118	20 Eylül 2008, 05:34:13 Gönderen: Pepsi
	Püf Noktası Bunları Biliyor Musunuz? - Bilelim Öğrenelim « 1 2 »	Pepsi	16	106	20 Eylül 2008, 05:33:39 Gönderen: Pepsi
	Trakya Olayları Türk Yahudilerin dönüm noktası Kitaplar - Dergiler	Zeybek	1	107	18 Kasım 2008, 22:18:11 Gönderen: Di£Rub@
	Ünlü koleksiyonerlerin buluşma noktası Kültür	İştip	1	128	08 Eylül 2008, 23:31:50 Gönderen: Zeybek
	Monşer'in iyisi kendi içkisini kendi yapar Serbest Kürsü	Zeybek	1	55	05 Ekim 2008, 15:49:02 Gönderen: Sarı Papatya
	49 Photoshop Püf Noktası Photoshop	Anemon	0	31	26 Eylül 2008, 20:25:50 Gönderen: Anemon
	Yabancı dil öğrenmenin püf noktası ne? Çay Saati	İştip	0	17	06 Ekim 2008, 18:25:42 Gönderen: İştip
	Hayatımın Son Noktası Oldun Serbest Kürsü	нαzαη	0	7	11 Kasım 2008, 23:04:44 Gönderen: нαzαη